Een oase van geluk die mij zwijgzaam heeft gemaakt

 

     Ik heb de laatste tijd er moeite mee om me thuis te voelen in sociale situaties. De codes die daarin gelden en die mij een rol opleggen - ik weet niet meer hoe ik me daartoe moet verhouden. Dit spel kan ik niet meer spelen en heb mij daaruit teruggetrokken. Wat de wereld hierover denkt zal mij een zorg wezen, want ik bevind mij nu in een geestelijke oase van goddelijk geluk.

 

     Om vrijuit te spreken had ik de moed tot waarheid nodig, wat niet betekende dat ik op elk moment maar kon zeggen wat ik wilde. 'De waarheid spreken' deed ik uit zorg voor mezelf, maar dat betekende ook dat ik zorgzaam moest zijn voor mijn gesprekspartner. Ik moest mij bewust zijn van de manier waarop mijn woorden aankwamen, terwijl ik ook nog eens die waarheid voortdurend moest blijven onder zoeken. Ik zocht daarom eigenlijk naar een alternatief, een andere manier van in de wereld zijn dan beleefdheden.

 

     Ik heb op mijn vijfenvijftigste levensjaar een waarheid gevonden waar ik niet over uitgestudeerd raak, die ik blijf onderzoeken omdat dit telkens weer mijn getuigenis versterk dat Jezus de Zoon van God is. We hebben namelijk nog nooit in de geschiedenis van de wereld zo makkelijk toegang tot informatie gehad, waarvan sommige waar zijn, sommige niet en veel ervan slechts gedeeltelijk waar is.

 

     Daaruit volgt dat het nog nooit in de geschiedenis van de wereld zo belangrijk is geweest om waarheid van dwaling te onderscheiden. Een deel van het probleem op onze zoektocht naar waarheid is dat we vaak teleurgesteld zijn geraakt in menselijke wijsheid. Er zijn veel voorbeelden van dingen die de mensheid eens 'wist', waarvan later is bewezen dat ze niet klopten.

 

     De aarde is bijvoorbeeld niet plat, ondanks de algemene instemming die daar vroeger over bestond. De sterren draaien niet om de aarde heen. Als je een tomaat eet, ga je niet op slag dood. En natuurlijk kan de mens wel degelijk vliegen en zelfs de geluidsgrens doorbreken.

 

     De Schriften staan vol verhalen over mannen en vrouwen die de 'waarheid' verkeerd interpreteerden. In het Oude Testament kon Bileam het 'loon der ongerechtigheid' van de Moabieten niet weerstaan. Dus overtuigde hij zichzelf van een nieuwe waarheid en zorgde hij er met de Moabieten voor dat de Israëlieten zichzelf door onzedelijkheid en ongehoorzaamheid vervloekten. (1)

 

     De afvallige Korihor had velen van de waarheid weggeleid, maar biechtte op dat de duivel hem zó erg had misleid dat hij zelf ging geloven dat hij de waarheid sprak. (2)

 

     Mijn geestelijke oase van goddelijk geluk is mijn krachtige Metgezel en betrouwbare Gids op mijn voortdurende zoektocht naar waarheid. Hij is de Heilige Geest. Mijn hemelse Vader wist hoe moeilijk het voor mij  zou zijn om alle afleiding en herrie te ziften en waarheid te ontdekken. Hij wist dat ik slechts een deel van de waarheid zou zien en dat Satan zou proberen om mij te misleiden.

 

    Daarom heeft Hij mij de hemelse gave van de Heilige Geest gegeven, die mijn verstand verlicht, mij onderwijst en van de waarheid getuigt. De Heilige Geest is een Openbaarder, en Trooster die mij de waarheid van alle dingen leert, omdat Hij alle dingen weet en alle macht bezit volgens de wijsheid, de barmhartigheid, de waarheid, de gerechtigheid en het oordeel. En dat is nou die oase van goddelijk geluk die mij zo zwijgzaam naar de wereld heeft gemaakt. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

 

(1. Voor het verhaal van Bileam: zie Numeri 22-24; zie ook Numeri 31:16; Openbaring 2:14.)

 

(2. Zie Alma 30:52-53.)